<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Wee Viraporn &#124; วีร์ วีรพร &#187; music</title>
	<atom:link href="http://www.weeviraporn.com/category/music/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.weeviraporn.com</link>
	<description>on design and all things that matter</description>
	<lastBuildDate>Mon, 30 Jan 2012 09:54:35 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.1.2</generator>
		<item>
		<title>Walkman อายุครบ 30 และพฤติกรรมการฟังเพลงของคนอายุย่าง 31</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2009/09/08/walkman-turns-30/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2009/09/08/walkman-turns-30/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 08 Sep 2009 13:49:52 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[article]]></category>
		<category><![CDATA[music]]></category>
		<category><![CDATA[random thoughts]]></category>
		<category><![CDATA[toys]]></category>
		<category><![CDATA[art4d]]></category>
		<category><![CDATA[music player]]></category>
		<category><![CDATA[walkman]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.weeviraporn.com/?p=744</guid>
		<description><![CDATA[ไม่นานมานี้ได้เขียนบทความขนาดสั้นให้กับนิตยสาร art4d เนื่องในโอกาสที่ Walkman มีอายุครบ 30 ปี และก่อนที่บทความดังกล่าวจะได้ตีพิมพ์ ก็บังเอิญไปเจอบทความที่น่าสนใจอันหนึ่ง เกี่ยวกับการให้เด็กวัยรุ่นยุค iPod มาลองเล่น Walkman รุ่นแรก อ่านแล้วได้คิดตามหลังจากปะติดปะต่อบทความเข้าด้วยกัน จึงขอมาเล่าสู่กันฟังกันตรงนี้ ก่อนอื่น ขอเชิญอ่านเรื่องที่ผมเขียนก่อนนะครับ บทความนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร art4d ฉบับที่ 162 เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 What&#8217;s Up, Mr.Walkman! ในยุคที่ไม่ว่าจะเดินทางไปไหนก็ต้องเห็นคนใส่หูฟังอย่างทุกวันนี้ หลายคนคงนึกภาพไม่ออกว่าโลกในยุคก่อนที่จะมีเครื่องเล่นเพลงพกพานั้นเป็นอย่างไร ไม่แปลก เพราะนั่นเป็นช่วงเวลาที่นานกว่าที่หลายคนคิด เราเริ่มมีเพลงให้ฟังเป็นการส่วนตัวนอกสถานที่มาถึงสามสิบปีแล้ว หากมองย้อนกลับไปจากปัจจุบัน วิวัฒนาการของพฤติกรรมการฟังเพลงและอุปกรณ์ในการฟังเพลงจะเกิดขึ้นตามวิวัฒนาการของสื่อบันทึกเสียง เมื่อกระแสความนิยมเริ่มเปลี่ยนจากการใช้แผ่นเสียง (vinyl record) มาเป็นเทปในช่วงยุค 70s ทำให้เครื่องเล่นมีขนาดเล็กลงจนไปจุดประกายให้มีคนเริ่มคิดถึงการพกพา ทางออกแรกที่ดูค่อนข้างทุลักทุเลของยุคนั้นคือ boombox หรือวิทยุสเตริโอชิ้นเดียวที่ใช้พลังงานจากแบตเตอรี่ แต่นั่นก็เป็นเหมือนแค่ตัวคั่นเวลา ผลิตภัณฑ์ของ Sony ที่ชื่อว่า Walkman หรือที่คนไทยรู้จักกันในชื่อ Soundabout ที่วางตลาดในปี 1979 ต่างหาก ที่ถือเป็นจุดเริ่มต้นของการฟังเพลงนอกสถานที่อย่างแท้จริง ด้วยตัวเครื่องที่เป็นเพียงเครื่องเล่นเทปขนาดเล็กที่ไม่มีลำโพง [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2009/09/08/walkman-turns-30/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>โดเรมี</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2009/03/17/%e0%b9%82%e0%b8%94%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%a1%e0%b8%b5/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2009/03/17/%e0%b9%82%e0%b8%94%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%a1%e0%b8%b5/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 16 Mar 2009 23:36:42 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[music]]></category>
		<category><![CDATA[random thoughts]]></category>
		<category><![CDATA[CD]]></category>
		<category><![CDATA[music store]]></category>
		<category><![CDATA[siam square]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.wv-blog.com/?p=74</guid>
		<description><![CDATA[คุณเข้าร้านเทปครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?ร้านสุดท้ายที่คุณเข้าคือร้านอะไร?คุณซื้อ CD เพลงครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ และเป็นแผ่นของใคร? คำถามเหล่านี้อาจจะตอบยากขึ้นเรื่อยๆ ในยุคที่หลายคนไม่ยอมเสียเงินซื้อเพลง และพฤติกรรมการซื้อเพลงไม่จำกัดอยู่แต่กับการจ่ายเงินเพื่อวัตถุที่จับต้องได้อีกต่อไป แม้แต่ตัวผมเองที่ยังซื้อเพลงฟังเป็นแผ่นอยู่ค่อนข้างสม่ำเสมอ เมื่อสำรวจความทรงจำของตัวเองก็พบว่าตลอดช่วงสิบกว่าปีที่ผ่านมา ตั้งแต่เริ่มฟังเพลงอย่างจริงจังในช่วงวัยรุ่น มีร้านเทป, ร้าน CD หลายร้านที่เคยได้อุดหนุนอยู่เรื่อยๆ ก่อนที่แต่ละร้านจะล้มหายตายจากกันไปตามเวลา แต่ไม่มีร้านไหนที่อยู่ในดวงใจเท่ากับร้าน &#8220;โดเรมี&#8221; ก่อนที่ความทรงจำจะเลือนลางไปกว่านี้ ขอบันทึกเรื่องราวของชีวิตส่วนหนึ่งของผมกับร้านโดเรมีเอาไว้ที่นี่ ถ้าจำไม่ผิดผมรู้จักร้านโดเรมีประมาณปีพ.ศ. 2536 หรือ 2537 ในช่วงที่ต้องไปเรียนพิเศษที่สยาม ก่อนหน้านั้นมีเหตุการณ์สำคัญที่สุดเรื่องหนึ่งในชีวิตของผมเกิดขึ้น คือการค้นพบกรุเพลงยุค 70s ของคุณพ่อคุณแม่ในห้องเก็บของที่บ้าน อันเป็นตัวจุดชนวนความอยากรู้อยากเห็นให้เด็กชายวัยรุ่นคนหนึ่งได้ใช้เวลาในยุค 90 ฟังเพลงของยุค 70 มากกว่าเพลงที่เพื่อนรอบข้างชอบฟังกัน ซึ่งการค้นพบกรุเพลงครั้งนั้นคงผ่านเลยไป ถ้าผมไม่สามารถติดตามหาซื้อเพลงของศิลปินอีกหลายรายในยุคนั้นมาฟังเพิ่มเติมได้ สมัยนั้นร้าน CD ใหญ่ๆ ก็มี Tower Records บนสยามเซนเตอร์ แต่ร้านนั้นจะเน้น CD มากกว่าเทป เงินค่าขนมของผมในสมัยมัธยมปลายคงไม่สามารถซื้อ CD ซึ่งมีราคาปกเฉลี่ยอยู่ประมาณ 450 บาทได้บ่อยนัก จึงต้องอาศัยเทป ซึ่งราคาอยู่ประมาณ 90 บาท นั่นทำให้ผมต้องมาตามหาเทปที่ร้านโดเรมี [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2009/03/17/%e0%b9%82%e0%b8%94%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%a1%e0%b8%b5/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>13</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>The Long Play Collection</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2008/12/16/the-long-play-collection/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2008/12/16/the-long-play-collection/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 16 Dec 2008 02:04:18 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[design]]></category>
		<category><![CDATA[music]]></category>
		<category><![CDATA[CD]]></category>
		<category><![CDATA[grammy]]></category>
		<category><![CDATA[vinyl]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.wv-blog.com/?p=71</guid>
		<description><![CDATA[น่าจะเป็นตั้งแต่ช่วงกลางปีนี้ ที่เดินตามร้านเทป (ยังคงพูดได้สะดวกปากกว่า &#8220;ร้าน CD&#8221;) แล้วเห็น CD อัลบั้มเก่าๆ ของค่ายแกรมมี่ในกล่องที่มีหุ้มกระดาษอีกชั้น แล้วจั่วหัวว่า The Long Play Collection ทำให้มีโอกาสได้ซื้อเพลงที่เคยมีความหมายกับชีวิตตัวเองในช่วงวัยรุ่นมาฟังและเก็บไว้อีกครั้ง เพราะส่วนใหญ่สมัยนั้นจะซื้อเทป ครั้นจะหาทางแปลงเป็นดิจิทัลก็รู้สึกต้องใช้ความพยายามมากไปหน่อย อัลบั้มแรกในกลุ่มนี้ที่ได้ซื้อมาคือผลงานของศิลปินไทยที่ผมชอบที่สุดคนหนึ่ง สุรสีห์ อิทธิกุล ชุด &#8220;กัลปาวสาน&#8221;เมื่อถอดปลอกกระดาษชั้นแรกออก ก็จะพบกล่อง CD พลาสติกใสแบบปกติ พลิกหน้าพลิกหลังดูจนถ้วนทั่ว ไม่พบข้อความว่า digital remastered ที่เห็นเป็นประจำในการเอาเพลงเก่ามาขายใหม่ แต่ช่างมันเถอะ ยังไงเสียงดีกว่าเทปที่เคยฟังเมื่อหลายปีก่อนโน้นแน่ๆ ตัวแผ่น CD จะถูกออกแบบให้มีหน้าตาเหมือนแผ่นเสียง (vinyl record / long play) ดูสอดคล้องกับชื่อคอลเลคชั่น ประมาณว่า &#8221;เก่า&#8221; น่ารักน่าชัง แต่ไม่ใช่เรื่องใหม่อะไร ถ้ามองในแง่คุณค่าทางจิตใจ ผมคิดว่านี่เป็นเรื่องที่ดีที่แกรมมี่ทำอะไรอย่างนี้ เพราะปัญหาอย่างหนึ่งในการฟังเพลงไทยคือ &#8220;หาซื้ออัลบั้มเก่าๆ ยากมาก&#8221; ลองคิดตามง่ายๆ ว่าถ้าอยากฟังอัลบั้มเก่าๆ ของศิลปินต่างประเทศ เช่น Beatles คุณสามารถออกไปซื้อแผ่นได้ง่ายกว่าตามหาอัลบั้มแรกของพี่เบิร์ด หรือใหม่ เจริญปุระ เรื่องนี้มีคนพูดกันมามากแล้วตั้งแต่สมัย [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2008/12/16/the-long-play-collection/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>4</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

