<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Wee Viraporn &#124; วีร์ วีรพร &#187; random thoughts</title>
	<atom:link href="http://www.weeviraporn.com/category/random-thoughts/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.weeviraporn.com</link>
	<description>on design and all things that matter</description>
	<lastBuildDate>Mon, 30 Jan 2012 09:54:35 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.1.2</generator>
		<item>
		<title>พลังลบ</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2011/03/13/negative-energy/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2011/03/13/negative-energy/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 13 Mar 2011 10:12:17 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[design activity]]></category>
		<category><![CDATA[random thoughts]]></category>
		<category><![CDATA[character]]></category>
		<category><![CDATA[comics]]></category>
		<category><![CDATA[Pecha Kucha]]></category>
		<category><![CDATA[star wars]]></category>
		<category><![CDATA[superhero]]></category>
		<category><![CDATA[watchmen]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.weeviraporn.com/?p=1010</guid>
		<description><![CDATA[เนื่องด้วยได้รับเชิญไปพูดในงาน Pecha Kucha Bangkok ครั้งที่ 9 ในหัวข้อ &#8220;พลังลบ&#8221; เมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2554 เมื่อเสร็จงานแล้วจึงขอนำสไลด์และเนื้อหามาบันทึกไว้ที่นี่ เป็นการอ้างอิงส่วนตัว และเผื่อแผ่แก่ผู้ที่ไม่ได้ไปงานมาอ่านดูครับ 1. เรื่องทุกเรื่องในชีวิตเรา จะเป็นบวกหรือเป็นลบ ขึ้นอยู่กับความตั้งใจของเรา ผมขอยกกรณีศึกษาถึงพลังลบที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิต โดยนำไปเปรียบเทียบกับตัวละครในการ์ตูน, หนัง และเกม 2. ดาร์ธ เวเดอร์ (Darth Vader) อาจจะเป็นสัญลักษณ์แห่งความชั่วร้าย แต่เริ่มต้นแล้วเขาเป็นเด็กเก่ง มีความสามารถ ที่มีเจตนาดี แต่ความต้องการจะควบคุมทุกสิ่งให้เป็นอย่างใจต้องการ (รักแม่, รักเมีย) ทำให้ความคิดบวกของเขาถูกบิดเบือนไปเป็นความคิดลบ พร้อมกับการเข้าสู่ด้านมืดในที่สุด 3. ออซีแมนเดียส (Ozymandias) จากเรื่องวอทช์เมน (Watchmen) &#8211; เป็นอีกตัวอย่างของเจตนาดีและความคิดบวกที่กลายเป็นลบเพราะความยึดมั่นในอุดมคติมากเกินไป เขาเป็นมนุษย์ที่ฉลาดที่สุดในโลก มีเจตนาดีที่ต้องการจะขจัดความขัดแย้งและสงคราม ฟังดูดีตามประสาฮีโร่ แต่วิธีการคือสร้างศัตรูร่วมกันให้กับทุกรัฐในโลกโดยสร้างสัตว์ประหลาดมาถล่มเมืองแล้วทำให้ดูเหมือนเป็นการรุกรานจากต่างดาว (หรือถ้าในฉบับภาพยนตร์ คือ การจำลองการทำลายล้างให้เป็นฝีมือของด็อกเตอร์ แมนฮัทตัน ฮีโร่อีกคนหนึ่ง) และทำให้มีคนตายมากมาย แม้ว่าท้ายที่สุดความต้องการของเขาจะเป็นจริง [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2011/03/13/negative-energy/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>BITS</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2010/11/05/bits/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2010/11/05/bits/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 05 Nov 2010 05:06:38 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[design activity]]></category>
		<category><![CDATA[random thoughts]]></category>
		<category><![CDATA[design]]></category>
		<category><![CDATA[designer]]></category>
		<category><![CDATA[talk]]></category>
		<category><![CDATA[typography]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.weeviraporn.com/?p=998</guid>
		<description><![CDATA[ช่วงเวลา 10 ปี เป็นเวลาที่นานพอที่จะเกิดความเปลี่ยนแปลงมากมายอย่างคาดไม่ถึง นับจากที่ผมเรียนจบปริญญาตรีในพ.ศ. 2543 หรือค.ศ. 2000 จนถึงปัจจุบัน คือปีพ.ศ. 2553 หรือค.ศ. 2010 ชีวิตประจำวันของผมได้เปลี่ยนไปจากที่ต้องเริ่มมีโทรศัพท์มือถือเครื่องแรกเป็นของตัวเอง กลายเป็นยุคที่ทุกคนต้องใช้โทรศัพท์มือถือทำเรื่องอื่นๆ เยอะกว่าใช้คุยโทรศัพท์ จากกล้องถ่ายรูปที่ใช้ฟิล์มมาเป็นกล้องดิจิทอล จากที่รถไฟฟ้า BTS เพิ่งเปิดใช้ กลายเป็นวิธีการเดินทางหลักของใครหลายคน แต่ที่ประทับใจที่สุดในตอนนี้เมื่อมองย้อนหลังกับไป คือการมีพื้นที่สำหรับความสนใจด้านงานด้านอักขรศิลป์ (typography) ในสังคมไทยที่มากขึ้น มองย้อนกลับไปสิบปี&#8230; ผมมีความสนใจ typography ตั้งแต่สมัยเรียนปริญญาตรี แต่ตอนนั้นไม่ค่อยมีแหล่งข้อมูลให้ค้นหาได้เหมือนทุกวันนี้ ไม่ค่อยมีงานคนไทยเจ๋งๆ ให้ดู ความสนใจของคนทั่วไปก็ไม่ได้เด่นชัด พอเริ่มมีแรงบันดาลใจจากบทความของอนุทิน วงศ์สรรคกร ก็ลองอีเมล์ไปคุยด้วยเพื่อขอคำแนะนำ, ต่อมาก็มีหนังเรื่อง &#8220;ฟ้าทะลายโจร&#8221; ที่ทำให้ได้รู้จักชื่อ &#8220;โรจ สยามรวย&#8221; หลังจากที่ซื้อเสื้อยืดของแกโดยไม่รู้ตัวมาตั้งนาน, มีจังหวะโชคดีในหน้าที่การงานที่ทำให้ผมได้ออกแบบตัวอักษรชื่อธนาคารแห่งหนึ่ง, ตามด้วยนิทรรศการสิบตัวพิมพ์ไทยของคุณประชา สุวีรานนท์, มีการประกวดฟอนท์สองครั้ง และยังมีกิจกรรมอื่นๆ ที่ทำให้ได้รู้จักกับนักออกแบบอีกหลายคน พี่ๆ บางท่านที่ผมเคยรู้จักและชื่นชมแต่ตัวผลงาน ก็ได้มาสนิทกัน ร่วมงานกัน ช่วยเหลือกันมาถึงทุกวันนี้ ถ้าบอกผมในปี 2543 [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2010/11/05/bits/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>การเป็นกรรมการตัดสินงานออกแบบ</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2010/09/17/design-jury/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2010/09/17/design-jury/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 17 Sep 2010 04:01:01 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[design activity]]></category>
		<category><![CDATA[random thoughts]]></category>
		<category><![CDATA[award]]></category>
		<category><![CDATA[contest]]></category>
		<category><![CDATA[design]]></category>
		<category><![CDATA[designer]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.weeviraporn.com/?p=986</guid>
		<description><![CDATA[ในช่วงเวลาประมาณหนึ่งปีที่ผ่านมา มีกิจกรรมใหม่เกิดขึ้นกับชีวิต คือ ได้มีโอกาสเป็นหนึ่งในคณะกรรมการตัดสินงานประกวดออกแบบ, คณะกรรมการตรวจหัวข้องานศิลปนิพนธ์ และตรวจงานศิลปนิพนธ์ ทั้งหมดนี้ทำให้กลับมานั่งทบทวนแล้วได้ข้อสรุปจากความเห็นส่วนตัวที่นำมาบันทึกไว้ที่นี่ การตัดสินการประกวดงานออกแบบ การประกวดไม่ใช่ทางออกที่ดีที่สุดในการหางานที่ดีที่สุดหรือเหมาะสมที่สุดเสมอไป แต่สำหรับผู้จัด นี่เป็นวิธีที่ลงทุนแล้วได้ผลเชิงปริมาณชัดเจนที่สุด วัดผลได้จากจำนวนผู้ส่งผลงานเข้าประกวด เราไม่สามารถตัดสินผลงานได้อย่างเหมาะสมโดยไม่ได้รับฟังการนำเสนอของเจ้าของงานได้ มีบุคคล หรือกลุ่มบุคคล ที่ตั้งใจหากินกับการทำงานประกวดอย่างจริงจัง ส่งทุกงานเท่าที่จะทำได้ เพราะเป็นงานที่จบเร็ว ได้ตังค์โดยไม่ยุ่งยาก มาตรฐานของการประกวดงานออกแบบ ขึ้นอยู่กับการคัดเลือกคณะกรรมการ การตรวจหัวข้องานศิลปนิพนธ์ โลกทุกวันนี้ จะหาหัวข้อที่ใหม่ มีประโยชน์ และน่าสนใจจริงๆ ยากขึ้นเรื่อยๆ การนำความสนใจส่วนตัวมาเป็นหัวข้อ ทำให้นักศึกษา &#8220;อิน&#8221; กับสิ่งที่จะทำ แต่ควรต้องหาเหตุผลมารองรับให้ครบถ้วน เพราะสุดท้าย งานออกแบบก็ไม่ใช่งานศิลปะ ต้องมีกลุ่มเป้าหมาย วัตถุประสงค์ และผลที่คาดหวังชัดเจน ไม่ใช่ทำเพื่อตอบสนองความอยากรู้อยากเห็นของเจ้าของโครงการ กรรมการไม่ควรยัดเยียดความคาดหวังของตัวเองให้กับนักศึกษามากเกินไป จริงอยู่ที่ความตั้งใจจะผลักดันนั้นเป็นเรื่องที่ดี แต่ต้องคำนึงถึงความถนัด และศักยภาพของเจ้าของโครงการด้วย ปัญหาคือ ถ้าคำว่า &#8220;กรรมการ&#8221; คือ เข้าไปตัดสินว่าถูกต้องหรือไม่ เหมาะสมหรือไม่ เท่านั้นแล้วจบ อะไรก็คงไม่ยาก แต่กรรมการก็อดไม่ได้ที่ทำจะหน้าที่โดยมีบทบาทของการเป็น &#8220;อาจารย์&#8221; หรือ &#8220;ที่ปรึกษา&#8221; รวมอยู่ด้วย [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2010/09/17/design-jury/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>4</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>สะพานแคบ ใจกว้าง</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2010/09/13/%e0%b8%aa%e0%b8%b0%e0%b8%9e%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b9%81%e0%b8%84%e0%b8%9a-%e0%b9%83%e0%b8%88%e0%b8%81%e0%b8%a7%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%87/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2010/09/13/%e0%b8%aa%e0%b8%b0%e0%b8%9e%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b9%81%e0%b8%84%e0%b8%9a-%e0%b9%83%e0%b8%88%e0%b8%81%e0%b8%a7%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%87/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 13 Sep 2010 10:48:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[random thoughts]]></category>
		<category><![CDATA[duty]]></category>
		<category><![CDATA[responsibility]]></category>
		<category><![CDATA[traffic]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.weeviraporn.com/?p=979</guid>
		<description><![CDATA[เหตุเกิดเมื่อหัวค่ำวันหนึ่ง ขณะกำลังขับรถกลับบ้าน หลังจากวิ่งรถขึ้นไปคืบคลานอยู่บนสะพานแห่งหนึ่งที่วิ่งได้เพียงสองเลน ก็ได้ยินเสียงรถหวอดังมาจากทางด้านหลัง มองกระจกหลังก็เห็นไฟกระพริบสีแดง-ฟ้า มีเสียงเจ้าหน้าที่ซึ่งฟังไม่ได้ศัพท์ลอยมาพร้อมกัน แวบแรกผมก็คิดว่าจะขยับรถของตนจากเลนขวาไปชิดซ้ายเพื่อหลีกทางให้ แต่เมื่อรถหวอเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ก็เริ่มจับใจความของเสียงตะโกนผ่านโทรโข่งได้ &#8220;ไม่ต้องเปลี่ยนเลนนะครับ ใครอยู่เลนไหนก็อยู่เลนนั้น เลนซ้ายชิดซ้าย เลนขวาชิดขวา&#8221; เพียงเท่านั้น เมื่อรถทุกคันพร้อมใจปฏิบัติตาม สะพานสองเลนแคบๆ ก็มีเลนที่สามเปิดขึ้นตรงกลาง ให้รถหวอวิ่งผ่านไปได้อย่างง่ายดาย แม้ว่าท้ายที่สุดแล้วรถของผมและเพื่อนร่วมทางทั้งสองเลนที่เหลือจะต้องอยู่กับรถติดต่อไป แต่ผู้เดือดร้อนบนรถหวอคงจะได้รับความช่วยเหลืออย่างทันท่วงที ในฐานะที่เคยอยู่บนรถหวอที่นำส่งสมาชิกในครอบครัวมาแล้ว ผมเข้าใจว่าภาวะที่ต้องเจอรถติดในขณะที่ทุกวินาทีมีค่านั้นทรมานแค่ไหน แค่นี้ก็รู้สึกดีแล้วที่ได้มีส่วนช่วยให้รถหวอคันนั้นวิ่งผ่านไปได้เร็วขึ้นสักนิดก็ยังดี ณ วินาทีที่รถหวอวิ่งผ่านรถผมไป ผมรู้สึกว่านี่น่าจะเป็นภาพสะท้อนของสังคมได้ ตราบใดที่ทุกคนมีจุดหมายร่วมกัน ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดเพื่อส่วนรวม ไม่ต้องไปขวางทางหรือก้าวก่ายหน้าที่ของอีกฝ่าย ทุกอย่างก็จะดำเนินไปได้อย่างราบรื่น ชีวิตประจำวันที่ดำเนินไปอย่างเดิมๆ มีอะไรสอนเราได้ตลอดจริงๆ ป.ล. ขอขอบคุณพี่อาร์ท (try2benice) ที่ให้ชื่อ &#8220;สะพานแคบ ใจกว้าง&#8221; มาทาง facebook ตอนที่ผมโพสท์เรื่องนี้ครั้งแรกจากมือถือ]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2010/09/13/%e0%b8%aa%e0%b8%b0%e0%b8%9e%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b9%81%e0%b8%84%e0%b8%9a-%e0%b9%83%e0%b8%88%e0%b8%81%e0%b8%a7%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%87/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ผมเป็นเด็กสยาม พ่อเป็นเด็กพระรามสี่</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2010/05/19/siam-ramaiv/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2010/05/19/siam-ramaiv/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 19 May 2010 14:29:42 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[random thoughts]]></category>
		<category><![CDATA[home]]></category>
		<category><![CDATA[life]]></category>
		<category><![CDATA[siam square]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.weeviraporn.com/?p=964</guid>
		<description><![CDATA[&#8220;ผมเป็นเด็กสยาม&#8221; ราวสามสิบปีก่อน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่รู้ความ คุณแม่พาผมนั่งเบาะเด็ก ติดรถไปร้านขายเสื้อผ้าของแม่ที่สยามเซ็นเตอร์ ที่นั่น, ผมได้รู้จักกับเพื่อนๆ ของคุณแม่ ที่เป็นเจ้าของร้านข้างเคียง, พนักงานร้านอาหารไฮไลท์ บนชั้นสี่ เครือเดียวกับนิวไลท์ ในสยามสแควร์ ยี่สิบกว่าปีก่อน ตอนเริ่มเดินได้และซุกซน ผมหกล้มในร้านของคุณแม่ในสยามเซ็นเตอร์เพราะเต้นตามเพลงแรงไปหน่อย หัวแตก ต้องเย็บหลายเข็ม เป็นแผลเป็นอยู่บนหน้าผากถึงทุกวันนี้ สิบกว่าปีก่อน ผมก็เหมือนเด็กวัยรุ่นทั่วไปที่ชอบมาเดินเที่ยว ดูหนัง เรียนพิเศษ ในสยามสแควร์ มีเพื่อนบางกลุ่มมีร้านประจำ โต๊ะประจำในสยามสแควร์ ชอบเข้าร้านหนังสือบนเวิร์ลดเทรด จนเมื่อเป็นนิสิตจุฬาฯ ก็ยังใช้เวลาว่างในสยามสแควร์ และฝึกงานกับค่ายเพลงแห่งหนึ่งในสยามสแควร์ สิบปีผ่านไปหลังจากเรียนจบ ผมยังนิยมแวะเวียนไปสยามสแควร์ ไปซื้อเพลงจากร้านเดิมที่เคยอุดหนุนกันมาตั้งแต่เป็นนักเรียนมัธยมปลาย วันนี้ตอนที่ได้ยินข่าวผู้ชุมนุมเริ่มเผาโรงหนัง และห้างสรรพสินค้า ภาพความทรงจำเก่าๆ พรั่งพรูเข้ามาตีกันอยู่ในสมอง พร้อมกับที่สายตาจับจ้องภาพกลุ่มควันที่กำลังพวยพุ่งอยู่เหนือฟ้ากรุงเทพผ่านกระจกรถที่กำลังวิ่งอยู่บนทางด่วน ความสะเทือนใจนี้ทำให้ผมเริ่มน้ำตาไหล ตลอดช่วงเวลาร่วมสามสิบปี ผมย้ายที่เรียน ย้ายที่ทำงาน ย้ายบ้านมาหลายครั้ง แต่สยามสแควร์ก็ยังอยู่ตรงนั้น ยังเป็นที่ที่ผมยังต้องไป แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างผมกับสยามสแควร์จะเปลี่ยนรูปแบบไปในแต่ละช่วงชีวิตก็ตาม ยิ่งได้รับรู้ความเสียใจ และเสียดาย ของผู้คนอีกมากมายที่มีความผูกพันกับสถานที่แห่งนี้ ก็ยิ่งทำให้จิตใจหดหู่ ผมคิดว่านั่นคงเป็นเรื่องที่ทำให้ผมสะเทือนใจที่สุดในวันนี้แล้ว จนกระทั่งคุณพ่อโทร.มาหาขณะผมกำลังฝ่ารถติดกลับบ้าน เพื่อแจ้งข่าวว่าตึกแถวที่ปัจจุบันนี้เป็นสาขาย่อยของธนาคารแห่งหนึ่ง บนถนนพระรามสี่ ในบริเวณพื้นที่ที่เกิดการปะทะ ถูกเผาวอดหมดแล้ว [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2010/05/19/siam-ramaiv/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Pitching Fee</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2010/02/16/pitching-fee/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2010/02/16/pitching-fee/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 16 Feb 2010 01:58:06 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[design]]></category>
		<category><![CDATA[random thoughts]]></category>
		<category><![CDATA[pitching]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.weeviraporn.com/?p=956</guid>
		<description><![CDATA[เมื่อวานนี้มี (ว่าที่) ลูกค้ารายใหม่ ติดต่อเข้ามา อยากจะจ้างบริษัทของผมออกแบบ identity ให้ หลังจากได้คุยรายละเอียดผลิตภัณฑ์คร่าวๆ แล้วจึงเฉลยว่าจะต้องแข่งกับอีกสองสามราย อยากให้เข้าไปรับบรีฟแล้วเสนอผลงานร่างแรกกลับมาพร้อมกับราคา ผมจึงตอบไปว่า &#8220;ต้องมีค่าใช้จ่าย&#8221; ในมุมมองของผม การออกแบบกราฟิกคือธุรกิจบริการ มีต้นทุนคือเวลาและพลังสมอง มีผลิตผลเป็นทรัพย์สินทางปัญญา ถ้าทำงานไปให้ฟรีๆ แล้วลูกค้าถูกใจแบบของผม แต่ถูกใจราคาของผู้ให้บริการรายอื่น ก็ไม่มีหลักประกันใดว่าจะไม่ถูกนำเอาแบบไปให้รายอื่นทำต่อ หรือเก็บไว้ทำเอง ถ้ามองโลกในแง่ร้าย ต่อให้มีค่าเหนื่อยให้ ก็อาจจะถูกนำแบบไปใช้ได้อยู่ดี แต่อย่างน้อย ไม่ต้องทำงานฟรี ผมยินดีไปรับบรีฟ ยินดีเสนอราคาและแผนงานมาโดยไม่มีค่าใช้จ่าย แต่เมื่อไรที่ต้องลงแรงทำไป โดยเอางานไปแข่งกับรายอื่น ก็ต้องมีค่าใช้จ่าย และเงินก้อนนี้ จะคิดเป็นเปอร์เซนต์เล็กน้อย เมื่อเทียบกับค่าบริการทั้งหมด ซึ่งถ้าบริษัทของผมได้รับเลือก ก็นำเงินค่าประกวดแบบตรงนี้ ไปหักออกจากค่าบริการ เท่ากับว่าผู้ว่าจ้างไม่ต้องเสียเงินเพิ่มให้เปล่าๆ ในมุมมองของคุณลูกค้า เขาถือว่าความที่ไม่เคยทำงานด้วยกัน ย่อมยังไม่รู้ฝีมือกัน ไม่แน่ใจว่าควรจะเสียเงินให้หรือไม่ ไม่อาจเชื่อได้ว่าผลงานที่เห็นบนเว็บของบริษัทเป็นเครื่องยืนยันความน่าเชื่อถือ หรือความตรงใจได้ทั้งหมด นี่เป็นเรื่องที่เข้าใจได้เช่นกัน หลังจากต่างฝ่ายต่างอธิบายความตั้งใจของตนแล้ว ผมเสนอว่า &#8220;ให้ค่าประกวดแบบเป็นจำนวนเงินที่ทางลูกค้ากำหนดก็ได้ ให้ทุกรายได้ค่าเหนื่อยเท่ากัน แล้วแต่ละรายจะได้ตัดสินใจโดยพิจารณาจากกติกาและเงื่อนไขต่างๆ ของการแข่งขันครั้งนี้เอง&#8221; แน่นอนว่า ผมเชื่อว่าจะมีคนยอมทำฟรี แต่สิ่งที่ผมเรียกร้อง ไม่ได้เพื่อตัวเอง [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2010/02/16/pitching-fee/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>21</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>คนขับแท็กซี่อายุ 82 ปี</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2009/12/23/taxi-driver/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2009/12/23/taxi-driver/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 22 Dec 2009 17:45:16 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[random thoughts]]></category>
		<category><![CDATA[illness]]></category>
		<category><![CDATA[life]]></category>
		<category><![CDATA[people]]></category>
		<category><![CDATA[taxi]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.weeviraporn.com/?p=887</guid>
		<description><![CDATA[ไม่ได้เขียนอะไรบนนี้มานานมาก เพราะภาระหน้าที่ส่วนตัวหลายอย่าง แต่เรื่องที่สำคัญที่สุดคืออาการป่วยของคุณพ่อที่ทำให้ต้องเข้าออกโรงพยาบาลอยู่ได้เดือนกว่าแล้ว ในระหว่างนี้ก็ได้พบกับผู้คนหลากหลาย และได้เรียนรู้บางแง่มุมเกี่ยวกับชีวิตคนแบบที่ไม่เคยคิดมาก่อน ซึ่งอาจจะทะยอยมาเล่าให้ฟังบนนี้บ้างในภายหลัง เริ่มเรื่องแรกกันดีกว่า&#8230; วันหนึ่ง ผมต้องเดินทางออกจากโรงพยาบาลไปทำธุระที่อื่นโดยแท็กซี่ แวบแรกที่กระโดดขึ้นรถแล้วหันไปบอกคนขับถึงที่หมาย ผมสะดุดตากับใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยับย่นของคุณคนขับ เขาดูแก่เกินกว่าที่จะมาขับแท็กซี่ แต่สิ่งที่ทำให้ผมแปลกใจยิ่งกว่าคือเสียงดังฟังชัดอันสดใสของเขาที่พูดถามมาก่อนที่ผมจะได้เอ่ยปากว่า &#8221;จะไปไหนครับท่าน?&#8221; ผมอมยิ้มเพราะไม่มีใครเรียกผมว่าท่านมาก่อน หลังจากออกรถ บทสนทนาของเราเริ่มขึ้น ลุง : &#8220;ท่านมาเข้าโรงพยาบาลนี่ป่วยเป็นอะไรหรือครับ&#8221; ผม : &#8220;ผมไม่ได้ป่วยหรอกครับ แต่คุณพ่อผมเข้าโรงพยาบาลมาได้เดือนนึงแล้ว&#8221; คุณลุง (หรือถ้าจะให้ถูก อาจต้องเรียกว่าคุณปู่) คนขับแท็กซี่คนนี้ดูกระฉับกระเฉงและอารมณ์ดีมาก ผมอดไม่ได้ที่จะถาม ผม : &#8220;ขอโทษนะครับ ลุงอายุเท่าไหร่แล้วครับ&#8221; ลุง : &#8220;แปดสิบสองปีแล้วครับ&#8221; ผม : &#8221;โห&#8230; ยังดูแข็งแรงนะครับ?&#8221; ลุง : &#8220;ไม่แข็งแรงหรอกครับ กำลังป่วยอยู่&#8221; ด้วยความสนใจ ผมเริ่มฟังเรื่องเล่าของลุง แกบอกว่าแกป่วยเป็นโรคเกี่ยวกับกระดูกสันหลัง เคยคิดอยากจะปล่อยให้ตัวเองตายไป เพราะลูกหลานก็ไม่มี เมียก็ตายไปแล้ว แต่ด้วยความที่เคยรับใช้คุณหมอคนหนึ่งมาในอดีต คุณหมอคนนั้นจึงช่วยเหลือโดยใช้คอนเนคชั่นลดค่ายาให้ ตอนนี้ลุงต้องเก็บเงินเพื่อฉีดยาให้ครบ 9 เข็ม เข็มละ 3,000 [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2009/12/23/taxi-driver/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>4</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>นักออกแบบระดับโลก ยังคงออกปฏิบัติการอยู่</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2009/10/30/world-class-designer-still-active/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2009/10/30/world-class-designer-still-active/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 30 Oct 2009 09:26:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[random thoughts]]></category>
		<category><![CDATA[designer]]></category>
		<category><![CDATA[fraud]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.weeviraporn.com/?p=876</guid>
		<description><![CDATA[นาย J. &#8220;นักออกแบบระดับโลก&#8221; จากที่เคยเล่าให้ฟังก่อนหน้านี้ ตอนที่ 1 และ ตอนที่ 2 ยังออกปฏิบัติการอยู่นะครับ เร็วๆ นี้ผมกดเมาส์ผิดไปโดน bookmark กระทู้เรื่องนาย J. บนพันทิป หลังจากไม่ได้สนใจมานานแล้ว พบว่ามีคนกำลังสงสัยตัวตนของนาย J. อีกเช่นเคย ผมจึงได้ส่งข้อมูลเรื่องที่ผมได้พบเจอไปให้ และนี่คือข้อความที่ได้รับตอบกลับมาครับ เรียนคุณวีร์ ขอบคุณมากๆ ค่ะ สำหรับข้อมูล นามบัตร นาย J. ก็เหมือนกันค่ะ เค้าจะเซ็นต์แล้วค่อยยื่นให้ค่ะ เป็นคนที่ดูไม่ค่อยน่าไว้ใจเท่าไหร่ แล้วโทรเข้ามาหาที่ออฟฟิศ แบบชนิดตามตื้อน่ารำคาญเลยทีเดียว พอดีที่บริษัทจะมี project ใหญ่พอสมควร ทางเราไม่ได้หา supplier เป็น นาย J. นะคะ ไม่รู้ว่าเค้าทราบได้อย่างไรว่าเรามีการทำ project ใหม่เพราะวงในมากๆ เค้าโทรมาเสนองานเอง ขอเข้าพบกับผู้บริหาร พูดชื่อเล่นผู้บริหารด้วย แต่ผู้บริหารเราไม่รู้จักเค้า โทรมาหลายครั้ง/วัน สุดท้ายก็รับนัดไป น่าย J. เข้ามา present [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2009/10/30/world-class-designer-still-active/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>เมื่อผมได้รับโทรศัพท์จากนักออกแบบระดับโลก</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2009/09/28/world-class-designer-called/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2009/09/28/world-class-designer-called/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 28 Sep 2009 16:35:11 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[random thoughts]]></category>
		<category><![CDATA[designer]]></category>
		<category><![CDATA[fraud]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.weeviraporn.com/?p=802</guid>
		<description><![CDATA[มีเรื่องมาเล่าต่อครับทุกท่าน สืบเนื่องจาก ตอนที่แล้ว เมื่อคืน คุณ J &#8220;นักออกแบบระดับโลก&#8221; โทร.มาหาตอนสี่ทุ่ม อ้างว่าเพิ่งเดินทางกลับมาจากต่างประเทศ เขาชวนผมช่วยทำงาน pitching โปรเจคสนามกอล์ฟแห่งหนึ่ง เป็นงานด่วนมาก ต้องพรีเซนท์พฤหัสนี้ พร้อมสัญญาว่า ถ้าเข้ากันได้จะมีงานมาป้อนเรื่ีอยๆ, จะช่วยสนับสนุนให้ได้รับงานใหญ่โตต่อจากเขา V : บริษัทของคุณพี่ไม่มีเว็บหรือ? J : ไม่มี V : ผมจะไปดูตัวอย่างงานของพี่ได้อย่างไร? อย่างน้อยก็อยากเห็นพอร์ทก่อน จะได้รู้ว่าทำงานเข้ากันได้หรือไม่ J : ต้องมาเจอกัน แล้วจะให้ดูบน iPod เลย มีหมด V : งั้นมีตัวอย่างงานอันไหนให้ดูได้ง่ายๆ บ้าง? J : Starbucks นี่ไง เดินเข้าร้านน่ะของพี่ทั้งหมด ตั้งแต่โลโก้ แพคเกจ ฯลฯ V : (โห&#8230; เจ๋งโคตร) J : Central World [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2009/09/28/world-class-designer-called/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>5</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>เมื่อผมได้พบกับนักออกแบบระดับโลก</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2009/09/25/world-class-designer/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2009/09/25/world-class-designer/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 25 Sep 2009 05:50:22 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[random thoughts]]></category>
		<category><![CDATA[designer]]></category>
		<category><![CDATA[fraud]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.weeviraporn.com/?p=787</guid>
		<description><![CDATA[มีเรื่องแปลกมาเล่าให้ฟังครับ โดยเฉพาะคนที่ทำงานสายออกแบบ เผื่อจะมีคนเจอแบบผม เมื่อคืน ผมไปซื้อหนังสือกราฟิกที่ร้านคิโนคุนิยะ พารากอน ขณะจ่ายเงิน ก็บอกชื่อบริษัท และตัวสะกดให้พนง.ออกบิล ตอนนั้นมีคุณพี่คนหนึ่งที่มาซื้อหนังสือแล้วรอบิลอยู่ข้างๆ เข้ามาคุยกับผม ขอดูหนังสือที่ผมซื้อด้วยนิดหน่อย แล้วบทสนทนาก็เริ่มขึ้น&#8230; ขอเรียกชื่อย่อของเขาว่านาย J แล้วกันนะครับ J : น้องทำบริษัทออกแบบอะไรหรือครับ? V : ทำกราฟิกครับ J : ตอนนี้หลักๆ รับงานจากใครหรือครับ? V : ผมเพิ่งทำ signage ให้สนง.ใหม่ของ (ค่ายมือถือแห่งหนึ่ง), แล้วก็ (องค์กรทางวัฒนธรรมอีกแห่ง) J : อ๋อ ที่ (ตึก&#8230;) ใช่ไหม? จากนั้น นาย J ก็เริ่มบรรยายสรรพคุณของตัวเอง บอกว่าแกทำงานกราฟิกพวกแบรนดิ้ง บริษัทมีสาขาหลายเมืองทั่วโลก ตอนนี้กำลังรีแบรนด์ให้ Starbucks และยังมีงานโอลิมปิก 2012 อีก V : พี่ทำอยู่ Wolff Olins หรือครับ!? [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2009/09/25/world-class-designer/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>11</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

