<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Wee Viraporn &#124; วีร์ วีรพร &#187; CD</title>
	<atom:link href="http://www.weeviraporn.com/tag/cd/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.weeviraporn.com</link>
	<description>on design and all things that matter</description>
	<lastBuildDate>Mon, 30 Jan 2012 09:54:35 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.1.2</generator>
		<item>
		<title>โดเรมี</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2009/03/17/%e0%b9%82%e0%b8%94%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%a1%e0%b8%b5/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2009/03/17/%e0%b9%82%e0%b8%94%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%a1%e0%b8%b5/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 16 Mar 2009 23:36:42 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[music]]></category>
		<category><![CDATA[random thoughts]]></category>
		<category><![CDATA[CD]]></category>
		<category><![CDATA[music store]]></category>
		<category><![CDATA[siam square]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.wv-blog.com/?p=74</guid>
		<description><![CDATA[คุณเข้าร้านเทปครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?ร้านสุดท้ายที่คุณเข้าคือร้านอะไร?คุณซื้อ CD เพลงครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ และเป็นแผ่นของใคร? คำถามเหล่านี้อาจจะตอบยากขึ้นเรื่อยๆ ในยุคที่หลายคนไม่ยอมเสียเงินซื้อเพลง และพฤติกรรมการซื้อเพลงไม่จำกัดอยู่แต่กับการจ่ายเงินเพื่อวัตถุที่จับต้องได้อีกต่อไป แม้แต่ตัวผมเองที่ยังซื้อเพลงฟังเป็นแผ่นอยู่ค่อนข้างสม่ำเสมอ เมื่อสำรวจความทรงจำของตัวเองก็พบว่าตลอดช่วงสิบกว่าปีที่ผ่านมา ตั้งแต่เริ่มฟังเพลงอย่างจริงจังในช่วงวัยรุ่น มีร้านเทป, ร้าน CD หลายร้านที่เคยได้อุดหนุนอยู่เรื่อยๆ ก่อนที่แต่ละร้านจะล้มหายตายจากกันไปตามเวลา แต่ไม่มีร้านไหนที่อยู่ในดวงใจเท่ากับร้าน &#8220;โดเรมี&#8221; ก่อนที่ความทรงจำจะเลือนลางไปกว่านี้ ขอบันทึกเรื่องราวของชีวิตส่วนหนึ่งของผมกับร้านโดเรมีเอาไว้ที่นี่ ถ้าจำไม่ผิดผมรู้จักร้านโดเรมีประมาณปีพ.ศ. 2536 หรือ 2537 ในช่วงที่ต้องไปเรียนพิเศษที่สยาม ก่อนหน้านั้นมีเหตุการณ์สำคัญที่สุดเรื่องหนึ่งในชีวิตของผมเกิดขึ้น คือการค้นพบกรุเพลงยุค 70s ของคุณพ่อคุณแม่ในห้องเก็บของที่บ้าน อันเป็นตัวจุดชนวนความอยากรู้อยากเห็นให้เด็กชายวัยรุ่นคนหนึ่งได้ใช้เวลาในยุค 90 ฟังเพลงของยุค 70 มากกว่าเพลงที่เพื่อนรอบข้างชอบฟังกัน ซึ่งการค้นพบกรุเพลงครั้งนั้นคงผ่านเลยไป ถ้าผมไม่สามารถติดตามหาซื้อเพลงของศิลปินอีกหลายรายในยุคนั้นมาฟังเพิ่มเติมได้ สมัยนั้นร้าน CD ใหญ่ๆ ก็มี Tower Records บนสยามเซนเตอร์ แต่ร้านนั้นจะเน้น CD มากกว่าเทป เงินค่าขนมของผมในสมัยมัธยมปลายคงไม่สามารถซื้อ CD ซึ่งมีราคาปกเฉลี่ยอยู่ประมาณ 450 บาทได้บ่อยนัก จึงต้องอาศัยเทป ซึ่งราคาอยู่ประมาณ 90 บาท นั่นทำให้ผมต้องมาตามหาเทปที่ร้านโดเรมี [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2009/03/17/%e0%b9%82%e0%b8%94%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%a1%e0%b8%b5/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>13</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>The Long Play Collection</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2008/12/16/the-long-play-collection/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2008/12/16/the-long-play-collection/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 16 Dec 2008 02:04:18 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[design]]></category>
		<category><![CDATA[music]]></category>
		<category><![CDATA[CD]]></category>
		<category><![CDATA[grammy]]></category>
		<category><![CDATA[vinyl]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.wv-blog.com/?p=71</guid>
		<description><![CDATA[น่าจะเป็นตั้งแต่ช่วงกลางปีนี้ ที่เดินตามร้านเทป (ยังคงพูดได้สะดวกปากกว่า &#8220;ร้าน CD&#8221;) แล้วเห็น CD อัลบั้มเก่าๆ ของค่ายแกรมมี่ในกล่องที่มีหุ้มกระดาษอีกชั้น แล้วจั่วหัวว่า The Long Play Collection ทำให้มีโอกาสได้ซื้อเพลงที่เคยมีความหมายกับชีวิตตัวเองในช่วงวัยรุ่นมาฟังและเก็บไว้อีกครั้ง เพราะส่วนใหญ่สมัยนั้นจะซื้อเทป ครั้นจะหาทางแปลงเป็นดิจิทัลก็รู้สึกต้องใช้ความพยายามมากไปหน่อย อัลบั้มแรกในกลุ่มนี้ที่ได้ซื้อมาคือผลงานของศิลปินไทยที่ผมชอบที่สุดคนหนึ่ง สุรสีห์ อิทธิกุล ชุด &#8220;กัลปาวสาน&#8221;เมื่อถอดปลอกกระดาษชั้นแรกออก ก็จะพบกล่อง CD พลาสติกใสแบบปกติ พลิกหน้าพลิกหลังดูจนถ้วนทั่ว ไม่พบข้อความว่า digital remastered ที่เห็นเป็นประจำในการเอาเพลงเก่ามาขายใหม่ แต่ช่างมันเถอะ ยังไงเสียงดีกว่าเทปที่เคยฟังเมื่อหลายปีก่อนโน้นแน่ๆ ตัวแผ่น CD จะถูกออกแบบให้มีหน้าตาเหมือนแผ่นเสียง (vinyl record / long play) ดูสอดคล้องกับชื่อคอลเลคชั่น ประมาณว่า &#8221;เก่า&#8221; น่ารักน่าชัง แต่ไม่ใช่เรื่องใหม่อะไร ถ้ามองในแง่คุณค่าทางจิตใจ ผมคิดว่านี่เป็นเรื่องที่ดีที่แกรมมี่ทำอะไรอย่างนี้ เพราะปัญหาอย่างหนึ่งในการฟังเพลงไทยคือ &#8220;หาซื้ออัลบั้มเก่าๆ ยากมาก&#8221; ลองคิดตามง่ายๆ ว่าถ้าอยากฟังอัลบั้มเก่าๆ ของศิลปินต่างประเทศ เช่น Beatles คุณสามารถออกไปซื้อแผ่นได้ง่ายกว่าตามหาอัลบั้มแรกของพี่เบิร์ด หรือใหม่ เจริญปุระ เรื่องนี้มีคนพูดกันมามากแล้วตั้งแต่สมัย [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2008/12/16/the-long-play-collection/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>4</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Special Thailand Edition</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2008/12/14/special-thailand-edition/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2008/12/14/special-thailand-edition/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 14 Dec 2008 02:22:12 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[random thoughts]]></category>
		<category><![CDATA[CD]]></category>
		<category><![CDATA[Special Edition]]></category>
		<category><![CDATA[Thailand]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.wv-blog.com/?p=31</guid>
		<description><![CDATA[ไม่แน่ใจว่าครั้งแรกที่เห็น CD ที่มีตราติดหราบนปกว่า &#8220;Special Thailand Edition&#8221; นั้นคือเมื่อไหร่  แต่จำได้ว่าสงสัยมากว่า &#8220;มันจะพิเศษตรงไหนวะ&#8221; และสงสัยต่อว่าทำไมหลายแผ่นมีตรานี้ปะอยู่บนปก ทำให้รู้สึกรำคาญตาพิกล แต่ที่แน่ๆ&#8230; ราคาถูกกว่าปกติ จนกระทั่งได้ซื้อแผ่น Special Thailand Edition นี้มา จึงได้ทราบว่าความพิเศษของมิตรรักแฟนเพลงในประเทศนี้ คือ &#8220;การได้ซื้อ CD ที่มีปกอัลบั้มเป็นกระดาษแผ่นเดียว (พับแล้วได้ 4 หน้า) ในราคาที่ถูกกว่าปกติ&#8221; นั่นเอง&#8230; พิเศษมาก! เชื่อว่านี่เป็นอีกหนึ่งกลวิธีในการดิ้นรนเอาตัวรอดของค่ายเพลง ในยุคที่คนแทบจะไม่ซื้อ CD ฟังกันแล้ว และยังมองว่าการหาโหลดเอาฟรีๆ ได้ เป็นเรื่องน่าภูมิใจกว่าเยอะ ครั้นจะให้เสียตังค์สามสี่ร้อยบาทกับเพลงหนึ่งอัลบั้มคงจะยาก ไหนๆ เดี๋ยวนี้คงไม่มีใครนั่งเปิด booklet ของปกอัลบั้มไปพร้อมกับฟังเพลงตั้งแต่ต้นยันจบแผ่นอยู่แล้ว คนที่ซื้อคงซื้อไป rip (แปลงเพลงเป็นดิจิทัล) แล้วใส่ iPod จากนั้นก็เก็บแผ่นขึ้นหิ้ง ดังนั้นลดต้นทุนค่าพิมพ์ แล้วขายที่ราคาสองร้อยแก่ๆ น่าจะยังพอมียอดขายเพิ่มขึ้นได้บ้าง ฟังดูสมเหตุสมผล จะมองว่าผมเป็นคนรุ่นเก่าก็ได้ครับ แต่ผมยังซื้อ CD ฟังอยู่ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2008/12/14/special-thailand-edition/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

