<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Wee Viraporn &#124; วีร์ วีรพร &#187; Thailand</title>
	<atom:link href="http://www.weeviraporn.com/tag/thailand/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.weeviraporn.com</link>
	<description>on design and all things that matter</description>
	<lastBuildDate>Mon, 30 Jan 2012 09:54:35 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.1.2</generator>
		<item>
		<title>งานออกแบบใกล้ตัว #1</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2009/04/27/%e0%b8%87%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b8%ad%e0%b8%ad%e0%b8%81%e0%b9%81%e0%b8%9a%e0%b8%9a%e0%b9%83%e0%b8%81%e0%b8%a5%e0%b9%89%e0%b8%95%e0%b8%b1%e0%b8%a7-1/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2009/04/27/%e0%b8%87%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b8%ad%e0%b8%ad%e0%b8%81%e0%b9%81%e0%b8%9a%e0%b8%9a%e0%b9%83%e0%b8%81%e0%b8%a5%e0%b9%89%e0%b8%95%e0%b8%b1%e0%b8%a7-1/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 27 Apr 2009 11:29:51 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[design]]></category>
		<category><![CDATA[Thailand]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.weeviraporn.com/?p=385</guid>
		<description><![CDATA[จากประโยคที่เราได้ยินกันบ่อยๆ ว่า &#8220;งานออกแบบไม่ใช่เรื่องไกลตัว&#8221;, ผมไปสังเกตเห็นหลักฐานจากแผงขายน้ำที่เดินผ่านขณะมาทำงาน พบว่าเจ้าของแผงได้ใช้การออกแบบช่วยในการนำเสนอข้อมูลราคาเครื่องดื่มบนป้ายชิ้นนี้ จะเห็นว่า ตัวอักษรชื่อเครื่องดื่มและราคา ถูกวางอยู่บนพื้นสีที่สอดคล้องกับสีของตัวเครื่องดื่ม และสีของไอศกรีม เช่น น้ำสับปะรดใช้พื้นสีเหลือง, นมสดสีขาว, สตรอเบอรี่สีชมพู, ชาเขียวสีเขียว, ชาเขียวนมที่อยู่ข้างกัน ใช้สีเขียวที่อ่อนลงมา, โกโก้ใช้สีน้ำตาลที่อ่อนกว่าโอเลี้ยงกับชาดำเย็น เป็นต้น (แต่มีแอบพลาดที่น้ำเขียวโซดาเป็นสีแดง) ทั้งหมดนี้เจ้าของแผงอาจจะทำลงไปโดยไม่ได้คิดว่านี่คือการออกแบบเลยก็ได้ เพราะการเลือกใช้สีตามสินค้าเหล่านี้ย่อมอยู่ในสามัญสำนึก แต่จุดนี้นั่นเองที่ทำให้ผู้เลือกซื้อมองเห็นราคาของเครื่องดื่ม, ไอศกรีม ที่ตัวเองต้องการได้เร็วกว่าป้ายที่เป็นรายการเฉยๆ ซึ่งป้ายนี้จะมีประโยชน์กว่านี้มาก ถ้าสินค้าแต่ละรายการมีราคาไม่เท่ากัน อย่างน้อยความตั้งใจที่จะหาสติกเกอร์สีต่างๆ หลากหลายขนาดนี้มาเป็นพื้นหลังก็แสดงให้เห็นว่างานนี้ไม่ได้ทำขึ้นมามั่วๆ แน่นอน]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2009/04/27/%e0%b8%87%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b8%ad%e0%b8%ad%e0%b8%81%e0%b9%81%e0%b8%9a%e0%b8%9a%e0%b9%83%e0%b8%81%e0%b8%a5%e0%b9%89%e0%b8%95%e0%b8%b1%e0%b8%a7-1/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Special Thailand Edition</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2008/12/14/special-thailand-edition/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2008/12/14/special-thailand-edition/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 14 Dec 2008 02:22:12 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[random thoughts]]></category>
		<category><![CDATA[CD]]></category>
		<category><![CDATA[Special Edition]]></category>
		<category><![CDATA[Thailand]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.wv-blog.com/?p=31</guid>
		<description><![CDATA[ไม่แน่ใจว่าครั้งแรกที่เห็น CD ที่มีตราติดหราบนปกว่า &#8220;Special Thailand Edition&#8221; นั้นคือเมื่อไหร่  แต่จำได้ว่าสงสัยมากว่า &#8220;มันจะพิเศษตรงไหนวะ&#8221; และสงสัยต่อว่าทำไมหลายแผ่นมีตรานี้ปะอยู่บนปก ทำให้รู้สึกรำคาญตาพิกล แต่ที่แน่ๆ&#8230; ราคาถูกกว่าปกติ จนกระทั่งได้ซื้อแผ่น Special Thailand Edition นี้มา จึงได้ทราบว่าความพิเศษของมิตรรักแฟนเพลงในประเทศนี้ คือ &#8220;การได้ซื้อ CD ที่มีปกอัลบั้มเป็นกระดาษแผ่นเดียว (พับแล้วได้ 4 หน้า) ในราคาที่ถูกกว่าปกติ&#8221; นั่นเอง&#8230; พิเศษมาก! เชื่อว่านี่เป็นอีกหนึ่งกลวิธีในการดิ้นรนเอาตัวรอดของค่ายเพลง ในยุคที่คนแทบจะไม่ซื้อ CD ฟังกันแล้ว และยังมองว่าการหาโหลดเอาฟรีๆ ได้ เป็นเรื่องน่าภูมิใจกว่าเยอะ ครั้นจะให้เสียตังค์สามสี่ร้อยบาทกับเพลงหนึ่งอัลบั้มคงจะยาก ไหนๆ เดี๋ยวนี้คงไม่มีใครนั่งเปิด booklet ของปกอัลบั้มไปพร้อมกับฟังเพลงตั้งแต่ต้นยันจบแผ่นอยู่แล้ว คนที่ซื้อคงซื้อไป rip (แปลงเพลงเป็นดิจิทัล) แล้วใส่ iPod จากนั้นก็เก็บแผ่นขึ้นหิ้ง ดังนั้นลดต้นทุนค่าพิมพ์ แล้วขายที่ราคาสองร้อยแก่ๆ น่าจะยังพอมียอดขายเพิ่มขึ้นได้บ้าง ฟังดูสมเหตุสมผล จะมองว่าผมเป็นคนรุ่นเก่าก็ได้ครับ แต่ผมยังซื้อ CD ฟังอยู่ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2008/12/14/special-thailand-edition/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

