<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Wee Viraporn &#124; วีร์ วีรพร &#187; typography</title>
	<atom:link href="http://www.weeviraporn.com/tag/typography/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.weeviraporn.com</link>
	<description>on design and all things that matter</description>
	<lastBuildDate>Mon, 30 Jan 2012 09:54:35 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.1.2</generator>
		<item>
		<title>BITS</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2010/11/05/bits/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2010/11/05/bits/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 05 Nov 2010 05:06:38 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[design activity]]></category>
		<category><![CDATA[random thoughts]]></category>
		<category><![CDATA[design]]></category>
		<category><![CDATA[designer]]></category>
		<category><![CDATA[talk]]></category>
		<category><![CDATA[typography]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.weeviraporn.com/?p=998</guid>
		<description><![CDATA[ช่วงเวลา 10 ปี เป็นเวลาที่นานพอที่จะเกิดความเปลี่ยนแปลงมากมายอย่างคาดไม่ถึง นับจากที่ผมเรียนจบปริญญาตรีในพ.ศ. 2543 หรือค.ศ. 2000 จนถึงปัจจุบัน คือปีพ.ศ. 2553 หรือค.ศ. 2010 ชีวิตประจำวันของผมได้เปลี่ยนไปจากที่ต้องเริ่มมีโทรศัพท์มือถือเครื่องแรกเป็นของตัวเอง กลายเป็นยุคที่ทุกคนต้องใช้โทรศัพท์มือถือทำเรื่องอื่นๆ เยอะกว่าใช้คุยโทรศัพท์ จากกล้องถ่ายรูปที่ใช้ฟิล์มมาเป็นกล้องดิจิทอล จากที่รถไฟฟ้า BTS เพิ่งเปิดใช้ กลายเป็นวิธีการเดินทางหลักของใครหลายคน แต่ที่ประทับใจที่สุดในตอนนี้เมื่อมองย้อนหลังกับไป คือการมีพื้นที่สำหรับความสนใจด้านงานด้านอักขรศิลป์ (typography) ในสังคมไทยที่มากขึ้น มองย้อนกลับไปสิบปี&#8230; ผมมีความสนใจ typography ตั้งแต่สมัยเรียนปริญญาตรี แต่ตอนนั้นไม่ค่อยมีแหล่งข้อมูลให้ค้นหาได้เหมือนทุกวันนี้ ไม่ค่อยมีงานคนไทยเจ๋งๆ ให้ดู ความสนใจของคนทั่วไปก็ไม่ได้เด่นชัด พอเริ่มมีแรงบันดาลใจจากบทความของอนุทิน วงศ์สรรคกร ก็ลองอีเมล์ไปคุยด้วยเพื่อขอคำแนะนำ, ต่อมาก็มีหนังเรื่อง &#8220;ฟ้าทะลายโจร&#8221; ที่ทำให้ได้รู้จักชื่อ &#8220;โรจ สยามรวย&#8221; หลังจากที่ซื้อเสื้อยืดของแกโดยไม่รู้ตัวมาตั้งนาน, มีจังหวะโชคดีในหน้าที่การงานที่ทำให้ผมได้ออกแบบตัวอักษรชื่อธนาคารแห่งหนึ่ง, ตามด้วยนิทรรศการสิบตัวพิมพ์ไทยของคุณประชา สุวีรานนท์, มีการประกวดฟอนท์สองครั้ง และยังมีกิจกรรมอื่นๆ ที่ทำให้ได้รู้จักกับนักออกแบบอีกหลายคน พี่ๆ บางท่านที่ผมเคยรู้จักและชื่นชมแต่ตัวผลงาน ก็ได้มาสนิทกัน ร่วมงานกัน ช่วยเหลือกันมาถึงทุกวันนี้ ถ้าบอกผมในปี 2543 [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2010/11/05/bits/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>เกมแฟนพันธุ์แท้ กับการสอน typography</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2009/07/19/fanpuntaetypo/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2009/07/19/fanpuntaetypo/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 19 Jul 2009 16:23:18 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[teaching]]></category>
		<category><![CDATA[typography]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.weeviraporn.com/?p=702</guid>
		<description><![CDATA[นี่เป็นครั้งแรกที่จะเขียนบันทึกเกี่ยวกับงานสอนของตัวเอง หวังว่าคงเป็นที่สนใจและเป็นประโยชน์แก่ผู้อ่านนะครับ หากมีนักศึกษาที่เคยเรียนด้วยกันผ่านมาอ่าน ก็ขอให้ช่วยแสดงความเห็นด้วยนะครับ ขอบคุณครับ ตั้งแต่แรกที่ผมมารับหน้าที่อาจารย์พิเศษ สอนวิชา typography ที่คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เมื่อปลายปี 2549 ผมคิดหนักมากว่า &#8220;จะทำอย่างไรไม่ให้นักศึกษาเบื่อ?&#8221; เพราะวิชานี้เป็นศาสตร์ที่สุดโต่งมาก คนที่อินก็จะอินสุดๆ (จนหลายคนมองด้วยความสงสัย) แต่คนที่ไม่ชอบก็จะแหยงไปเลย แต่ด้วยความที่จะได้ไปเริ่มสอนในวิชา typography 2 ที่ต้องเน้นการใช้งานจริงแล้ว จึงได้ข้อสรุปว่า &#8220;คงไม่ต้องทำให้สนุกเท่าไหร่&#8221; (มั้ง?) แต่ลงไปลุยวิเคราะห์งานของนักศึกษาอย่างถึงลูกถึงคน และเน้นเรื่องกริดกับระบบโครงสร้างในการจัดการกับข้อความให้มาก น่าจะพอ มาถึงปีการศึกษา 2550 เมื่อได้มาสอนวิชา typography 1 ความตั้งใจจะสอนให้ไม่น่าเบื่อก็กลับมาอีกครั้งหนึ่ง เพราะคราวนี้ถือเป็นการแนะนำนักศึกษาให้รู้จักกับ typography ถ้ามีความประทับใจแรกที่ดี ย่อมจะทำให้เปิดใจรับและเรียนรู้ได้ง่ายกว่า บวกกับความที่ตนเองไม่ใช่คนที่แน่นเรื่องทฤษฎีมากนัก จึงตัดสินใจว่า &#8220;จะเอาให้สนุกไว้ก่อน ถ้ารักแล้วอยากจริงจังก็ไปค้นคว้าเอาเองทีหลังได้&#8221; ไม่แน่ใจว่าเป็นความคิดที่ถูกหรือเปล่า แต่ก็ได้คิดกิจกรรมมาให้เล่นสนุกกัน เช่น ให้นักศึกษาช่วยกันจับกลุ่มปกอัลบั้มเพลงตามรูปแบบตัวอักษรเพื่อเรียนรู้แนวนิยมในการใช้ตัวพิมพ์สื่ออารมณ์เพลงประเภทต่างๆ เป็นต้น จนในปีการศึกษา 2551 ที่ได้กลับมาสอน typo 1 เป็นครั้งที่สอง ผมได้คิดกิจกรรมใหม่ขึ้นมาอีกอย่างหนึ่ง นั่นคือ &#8220;เกมแฟนพันธุ์แท้ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2009/07/19/fanpuntaetypo/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>9</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ขนาดตัวอักษรที่เหมาะสมของแต่ละภาษา</title>
		<link>http://www.weeviraporn.com/2009/01/07/%e0%b8%82%e0%b8%99%e0%b8%b2%e0%b8%94%e0%b8%95%e0%b8%b1%e0%b8%a7%e0%b8%ad%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%a9%e0%b8%a3%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b8%b0%e0%b8%aa%e0%b8%a1/</link>
		<comments>http://www.weeviraporn.com/2009/01/07/%e0%b8%82%e0%b8%99%e0%b8%b2%e0%b8%94%e0%b8%95%e0%b8%b1%e0%b8%a7%e0%b8%ad%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%a9%e0%b8%a3%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b8%b0%e0%b8%aa%e0%b8%a1/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 07 Jan 2009 16:54:26 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Wee</dc:creator>
				<category><![CDATA[design]]></category>
		<category><![CDATA[typography]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.wv-blog.com/?p=143</guid>
		<description><![CDATA[ไม่นานนี้ได้ทำงานออกแบบหนังสือชุดหนึ่งให้ UNESCO กรุงเทพฯ และหนังสือเล่มหนึ่งในชุดนั้นได้ถูกแปลเป็นภาษาลาว ผลคือหนังสือทั้งเล่มถูกขยายขนาดให้ใหญ่ขึ้น ด้วยเหตุผลว่า “ทางดีไซเนอร์ฝั่งลาวเห็นว่า ตัวอักษรภาษาลาวไม่ควรมีขนาดเล็ก เพราะจะอ่านยาก” และเพื่อให้คงการจัดหน้าแบบเดิมไว้ให้ได้มากที่สุด เรื่องนี้ชวนให้กลับมาคิดต่อว่า &#8220;แล้วแนวคิดนี้ถูกต้องสำหรับภาษาไทยหรือไม่?&#8221; จึงขอบันทึกข้อสังเกตและความเห็นส่วนตัวต่อกรณีนี้ไว้ตรงนี้ นี่เป็นภาพเปรียบเทียบหน้าต่างๆ จากหนังสือทั้งสองเล่มที่มีการจัดหน้าเหมือนกันเกือบทั้งหมด สังเกตภาพที่ 3 ที่แม้แต่ในฉบับภาษาอังกฤษยังต้องย่อขนาดตัวอักษรลงจนเล็กกว่าปกติ ถ้าให้ภาษาลาวตัวเล็กเท่านี้คงลำบาก ใครเคยได้เห็นตัวอักษรภาษาลาวและภาษาเขมรมาบ้างจะทราบว่า ทัั้งสามภาษาคือไทย-ลาว-เขมร ล้วนมีที่มาจากภาษาขอม จึงไม่แปลกที่จะมีความคล้ายคลึงกัน ทั้งการอ่าน การเขียน คำศัพท์ และรูปร่างของตัวอักษร ดังนั้น เป็นไปได้หรือไม่ที่ภาษาไทยก็ควรจะถูกพิมพ์ด้วยขนาดตัวอักษรที่ใหญ่กว่าภาษาอังกฤษเช่นเดียวกัน? เริ่มแตกประเด็นกันดีกว่า &#8220;ฟอนต์ไทยตัวเล็กกว่าฟอนต์อังกฤษ&#8221; เป็นคำพูดเหมารวมจนเป็นความเชื่อสาธารณะที่หลายคนคงเคยได้ยิน โดยสามัญสำนึกของคนไทยที่ใช้คอมพิวเตอร์ทำงานใดๆ ก็ตามเกี่ยวกับตัวอักษร เรารู้ว่าค่าปริยาย (default) ของฟอนต์ภาษาอังกฤษอยู่ที่ 12 point (pt) แต่เมื่อเปลี่ยนมาใช้ฟอนต์ภาษาไทย เราพบว่าในขนาดเป็นพอยนท์ (point size) ที่เท่ากัน คำภาษาอังกฤษคำเดียวกัน ตัวอักษรโรมันจะออกมามีขนาดทางกายภาพเล็กกว่า ทั้งนี้เกิดจากความแตกต่างในเรื่องการวัดขนาดตัวอักษร ซึ่งภาษาไทยจะต้องวัดความสูงจากเส้นกรอบบน (ขอบเขตสูงสุดของชั้นวรรณยุกต์บน) จนถึงเส้นกรอบล่าง (ขอบเขตต่ำสุดของชั้นสระล่าง) ในขณะที่ตัวโรมันวัดจาก ascent line (ขอบเขตสูงสุดของตัวพิมพ์ใหญ่) [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://www.weeviraporn.com/2009/01/07/%e0%b8%82%e0%b8%99%e0%b8%b2%e0%b8%94%e0%b8%95%e0%b8%b1%e0%b8%a7%e0%b8%ad%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%a9%e0%b8%a3%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b8%b0%e0%b8%aa%e0%b8%a1/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

